Bongo lodowe

Bongo lodowe ma w rurze trzy wgniecenia — uchwyt na lód, czyli zwężenie, na którym zatrzymują się kostki wrzucone od góry. Dym przechodzi między nimi i traci temperaturę tuż przed ustnikiem, już po filtracji w wodzie. To najprostszy sposób na łagodniejszy ciąg, jaki da się dodać do fajki wodnej.

Różnica jest odczuwalna przede wszystkim w gardle. Sama woda schładza dym do kilkudziesięciu stopni, lód ściąga go znacznie niżej, więc dłuższe zaciągnięcie przestaje drapać. Skutek uboczny: chłodny dym wydaje się łagodniejszy, niż jest w istocie, i łatwo wziąć go więcej, niż się zamierzało.

Uchwyt na lód działa niezależnie od pozostałej filtracji, więc łączy się z nią swobodnie. W tym dziale są modele z perkolatorami ramiennymi, z dyfuzorami i takie, w których jedynym dodatkiem jest otwór turbo. Wysokości od 20 do 47 centymetrów, szlify 14,5 i 18,8 milimetra.

Warto wrzucać kostki duże, a nie kruszony lód — drobny topi się w kilka minut i woda podchodzi do ustnika. Przy modelach kolbowych lód opada na dno zamiast blokować się w rurze, więc kostki mogą być większe.

Osobną komorę filtracyjną mają bonga z perkolatorem, a prostszą filtrację bonga z dyfuzorem. Konstrukcje z szeroką podstawą, w których lód mieści się najlepiej, zebraliśmy w bongach beaker.